دانلود فیلم The Shape of Water 2017 (شکل آب) با تماشای انلاین

دانلود فیلم The Shape of Water 2017 (شکل آب) با تماشای انلاین
پخش آنلاین
  • English Excerpt
خلاصه داستان

در سال ۱۹۶۲ دوران جنگ سرد که طی آن آمریکا و شوروی تمام قوای نظامی خود را در حالت خاموش علیه یکدیگر به کار گرفتند تا برتری خویش را به اثبات برسانند. در فیلم ما با زنی به نام الیسا آشنا می‌شویم. نظافتچی یک آزمایشگاه فوق محرمانه‌ی آمریکایی که قادر به گفتار نیست. الیسا زندگی یکنواخت و بی‌ روحی دارد و به نظر می‌رسد که خیلی هم امیدی به آینده نداشته باشد. تا اینکه وی در آزمایشگاه با موجود آبی رنگ ناشناخته‌ای آشنا می‌شود …

From master storyteller Guillermo del Toro comes THE SHAPE OF WATER, an otherworldly fable set against the backdrop of Cold War era America circa 1962. In the hidden high-security government laboratory where she works, lonely Elisa (Sally Hawkins) is trapped in a life of isolation. Elisa's life is changed forever when she and co-worker Zelda (Octavia Spencer) discover a secret classified experiment. Rounding out the cast are Michael Shannon, Richard Jenkins, Michael Stuhlbarg, and Doug Jones. Written by Fox Searchlight Pictures

اضافه شدن انکود جدید YIFY 08 آبان 1398
دانلود
زیرنویس
مقالات و اخبار
تریلر
لینک های دانلود 480p 720p 1080p 2160p

کيفيت: x265 BluRay UHD 2160p

حجم: 12.01 GB

رزولوشن: 3840x2076

انکودر: Tigole

کيفيت: BluRay Full HD 1080p

حجم: 14.65 GB

رزولوشن: 1920x1038

انکودر: LoRD

P2P | بهترین انکود

کيفيت: x265 BluRay 1080p

حجم: 4.34 GB

رزولوشن: 1920x1040

انکودر: Tigole

کيفيت: BrRip 1080p

حجم: 2.06 GB

رزولوشن: 1920x1024

انکودر: YIFY

کيفيت: x265 BrRip 1080p

حجم: 1.61 GB

رزولوشن: 1920x1040

انکودر: PSA

کيفيت: BrRip 720p

حجم: 1.11 GB

رزولوشن: 1280x682

انکودر: YIFY

زبان: فارسی

کیفیت: تمام کیفیت ها

زبان: انگلیسی

کیفیت: تمام کیفیت ها

ارسال دیدگاه جدید

برای ارسال نظر باید وارد حساب کاربریتان شوید یا عضو سایت شوید.

دیدگاه های ارسال شده

youna.paya پروفایل 2 آذر 1399
پاسخ به دیدگاه

متوسط

نمایش دیدگاه
Maryamrz پروفایل 23 مهر 1399
پاسخ به دیدگاه

یه نکته ی عجیبی که داشت شباهت زیاد هیولا با موجود آبزی فیلم hellboy بود

نمایش دیدگاه
dry_zahra پروفایل 3 تیر 1399
پاسخ به دیدگاه

به زور تحمل کردم تا آخرش برسه
اصلا پیشنهاد نمیکنم ببینید

نمایش دیدگاه
NiklasKvarforth پروفایل 25 خرداد 1399
پاسخ به دیدگاه

خیلی وقت بود فیلمی ندیده بودم که انقدر صمیمی و بی ریا باشه.
یک سکانسی داره وسطای فیلم که یهو الایزا میره تو خیال و اونجا داره آواز میخونه و میرقصه با هیولا توی یه سالن رقص بزرگ با گروه موسیقی، حال و هوای قدیم … دل تورو چقد مغز منعطفی داره.
فیلم حتما مخاطب خاص خودش رو داره
میخواین ازش لذت ببرین منطق خودتون رو فراموش کنین و با منطق راوی برین جلو… وگرنه که همونجوری که الان داشتم نظراتو میخوندم ممکنه خوشتون نیاد.

نمایش دیدگاه
no1 پروفایل 2 اردیبهشت 1399
پاسخ به دیدگاه

از اون فیلم هایی بود که وسط فیلم انقدر حوصله ام سر رفت و حالم بهم خورد که بستمش

نمایش دیدگاه
sansan پروفایل 20 فروردین 1399
پاسخ به دیدگاه

فیلم فوق‌العاده مستهجن، واقعا ذهن نویسنده مریض بوده برای کارگردان متأسفم که کارنامه کاری خودش رو به خاطر گیشه خراب میکنه

نمایش دیدگاه
Kevin7733 پروفایل 11 شهریور 1399
پاسخ به دیدگاه

دوست عزیز این فیلم اصلا برای گیشه ساخته نشده و غالبا گیرمو دل ترو اصلا برای گیشه کار نمی کنه و جالبه بدونید از نظر بسیاری از منتقدین این اثر بهترین فيلم فیلمسازه لازم به ذکره که این فیلم برنده‌ جایزه اسکار بهترین فیلم شده.

نمایش دیدگاه
mr.mammad پروفایل 18 بهمن 1398
پاسخ به دیدگاه

فیلمی به شدت معمولی که کارگردان برای مهم جلوه دادن آن به هر ترفندی چنگ میزند…… از برهنگی اضافی تا اشاره های مزخرف سیاسی. حتی به بچه گانه ترین شکل ممکن به حمایت از همجنسگرایان می پردازد و هیچ دستاورد تازه ای ندارد

نمایش دیدگاه
amir102030 پروفایل 5 بهمن 1398
پاسخ به دیدگاه

«شکل آب» ویژگی‌های تحسین‌برانگیز زیادی دارد. از بازی خیره‌کننده‌ی «سالی هاوکینز» که بدون اینکه انسانیتش را از دست بدهد به نماینده‌ی معصومیت تبدیل می‌شود تا موسیقی «الکساندر دسپلا» که مثال بارز وقتی است که موسیقی به تنهایی نیمی از احساسِ نادیدنی فیلم را تامین می‌کند. از کارگردانی «دل‌تورو» به سبک فیلم‌های هالیوود قدیم که باعث می‌شود احساس کنیم انگار در حال تماشای عتیقه‌ای ارزشمند از دل تاریخ هستیم تا طراحی صحنه‌‌ی فیلم که ترکیبی از المان‌های آمریکای دهه‌ی ۶۰ با عناصر فیلم‌های علمی‌-تخیلی‌ آن دوران است. مهم‌ترین دستاورد «شکل آب» اما این است که به‌طرز مستقیمی تماشاگرانش را هدف می‌گیرد. «دل‌تورو» دیواری که دنیای فیلم و تماشاگرانش را از هم جدا می‌کند را از میان برمی‌دارد و با زل زدن به درون چشم تماشاگران، آنها را به چالش می‌کشد. شکی در این وجود دارد که هضم کردنِ رابطه‌ی نزدیک و بی‌پرده‌ی «الایزا» و مرد دوزیست برای خیلی‌ها چندان راحت نباشد، اما «دل‌تورو» بدون خودسانسوری و با چنان صمیمیتی این رابطه را به تصویر می‌کشد که احتمالا تماشاگران را مجبور می‌کند تا دلیل ناراحتی‌شان را جستجو کرده و جهان‌بینی‌شان را تغییر بدهند. «دل‌تورو» یک‌جورایی با «شکل آب» به شکل دیگری همان کاری که «جوردن پیل» با «Get Out» انجام داده بود را تکرار می‌کند. مثل آن فیلم که نشان داد بعضی‌وقت‌ها حتی کسانی که خودشان را نژادپرست نمی‌دانند به‌طرز ناخواسته‌ای نژادپرست هستند، «شکل آب» هم این سوال را از مخاطبان می‌پرسد که چقدر فاصله بین حرف و عمل‌تان در قبول کردن «دیگران» به عنوان بخشی از «خودتان» وجود دارد.
چالش دیگری که «شکل آب» مخاطبانش را با آن درگیر میکند، نمای پایانی‌اش است که بازتاب‌دهنده‌ی عکس مشهور استفاده شده در پوستر فیلم هم است. «الایزا» و مرد دوزیست در آغوش یکدیگر و شنارو در عمق تاریک و آبی دریا به نماینده‌ی همان عشق خوش‌بینانه‌ای بدل می‌شوند که به ندرت در فیلم‌های حال حاضر می‌بینیم. یکی از همان عشق‌هایی که انگار «دل‌تورو» آن را همین‌طوری دست‌نخورده با ماشین زمان از دلِ عصر طلایی هالیوود به اینجا منتقل کرده است. یکی از همان عشق‌های پایان‌بندی‌های قصه‌های پریانی. تنها چیزی که وجود دارد یک نمای اسلوموشن، موسیقی، کفش‌پاشنه‌بلند قرمزی که در اعماق دریا غرق می‌شود و شعری است که روی همه‌ی اینها خوانده می‌شود. طبیعی است که عده‌ای چندان دل‌خوشی از این پایان‌بندی ندارند. شاید دلیلشان این است که چنین عشقی وجود ندارد. فیلم‌هایی که به چنین عشق‌های خوش‌بینانه‌ای می‌پردازند به دروغ‌گویی درباره‌ی روابط رومانتیک محکوم می‌شوند.

نمایش دیدگاه
soroush007 پروفایل 27 مرداد 1398
پاسخ به دیدگاه

این فیلم نه تنها خیلی فیلم بدیه، بلکه مفهومی به شدت ضد انسانی داره.
متاسفم برای هالیوود که چنین مزخرفاتی رو انقدر در حلق دنیا فرو میکنه.

نمایش دیدگاه
a.amin.h پروفایل 2 مرداد 1398
پاسخ به دیدگاه

کلیش ست
تکراریه
اما جز داستانهاییه ک موند تو خاطرم.
ارزش 1 بارو داره

نمایش دیدگاه
reese پروفایل 6 خرداد 1398 حاوی اسپویل
پاسخ به دیدگاه

#حاوی اسپویل!

فیلمنامه پر از نقص و ایراده چجوری باید باور کنیم که دو خدمتکار یکی از امن ترین مکان های دنیا فقط با تغییر دادن وضعیت دوربین مدار بسته می تونه یکی از مهم ترین پروژه های اون جا رو بدزده؟

چرا باید باور کنم جاسوس شوروی دلش برای یه موجود عجیب الخلقه بسوزه؟ یه جاسوس؟ اونم به قیمت اینکه جون خودشو از دست بده و یا کشور رقیبش پیشرفت کنه؟ حتی اگه اینم باور کنیم که جاسوس داستان روحیه منعطف و نازکی داره! چرا میاد نگهبان ساختمون رو با آمپول بدون هیچ دلیلی می کشه؟

چرا اصلا باید چنین پروژه ای رو که شبا روش کار میکنن که کسی نفهمه، جوری ببرن تو اتاق که خدمتکارای اون جا متوجهش بشن؟ چه دلیلی داره الیزا براش غذا ببره و باهاش ارتباط برقرار کنه در صورتی که می دونه اگه بفهمن اخراجش می کنن؟

سکانس حمایت از هم ج ن س گرایان هم خیلی ابتدایی و بچه گانه بود. پایان فیلم هم خیلی ضعیف پرداخته شده بود. زنده شدن مرده؟! این چیزیه که تو هیچ فیلم جادویی تا حالا ندیدیم. چون اینقدر آبکی و بی مزه ست که نویسنده ترجیح میده ناتوانی جادو رو در این قسمت بهش اقرار کنه. نه تو هری پاتر و نه تو سریال once upon a time چنین چیزی رو نمی بینیم و همیشه گفته شده که مرگ رو نمیشه با جادو برش گردوند و حالا با یه بوسه از روی عشق قراره این اتفاق بیفته؟

هزارتا ایراد دیگه هم داره که می تونم تا صبح بنویسم. دیگه کم کم داره باورم میشه تنها دلیلی که این فیلم اسکار بود این بود که قهرمانای داستان یکیشون با یه حیوون رابطه جنسی داره، یکی سیاهپوسته اون یکی گیه!
گرین بوک که امسال اسکار برد و تری بیلبوردز فرسنگ ها از این بهتر بودن.

نمایش دیدگاه
Maryamrz پروفایل 23 مهر 1399
پاسخ به دیدگاه

جادویی در کار نبود
اون دختر خدمتکار از نژاد همون موجود بود و انسان نبود
دلایلشم اینه که:
توانایی حرف زدن نداشت
ناخودآگاه جذب اون موجود شد و رابطه ی جنسی هم برقرار کرد حتی
وقتی رییسه ازشون بازجویی میکرد فهمیدیم اصلا مادر و پدری نداشته
زخم های رو گردنش که آخر فیلم معلوم شد اصلا زخم نبودن
کارگردان حتی علاقه ی این کاراکتر به آبو با نشون دادن این که خودارضاییش رو تو آب انجام میداد بیان کرد
تو کل فیلم هم دیدیم که اون موجود هیلر بود و توانایی مداوای خودش و دیگرانو داشت
پس زنده شدن اون دختره منطقی به نظر میاد

نمایش دیدگاه
ALI MOLA پروفایل 6 اردیبهشت 1398
پاسخ به دیدگاه

انصافا فیلم خوبی نیست
واقعا چجوری بهش اسکار دادن دادن

نمایش دیدگاه
amir9696x پروفایل 9 بهمن 1397
پاسخ به دیدگاه

فقط واسه یک بار دیدن و سرگرمی خوب بود

نمایش دیدگاه
essi71 پروفایل 9 آذر 1397
پاسخ به دیدگاه

خيلي خيلييي خيلييييي معموليييي

نمایش دیدگاه
Nimazz پروفایل 22 آبان 1397 حاوی اسپویل
پاسخ به دیدگاه

سلام فیلم شکل آب به کارگردانی گوئیلرمو دل تورو محصول سال 2017 داستانی بسیار ساده دارد . صدای روای در ابتدای فیلم می پرسد دوست دارید چه قصه ای بشنوید ؟ سپس شروع میکند به گفتن پیش درآمدی که بلافاصله مخاطب را به دل داستان پرتاب میکند . شروع فیلم با مخاطب قرارداد میگذارد آنچه قرار است ببیند داستانی در مایه های قصه جن و پریان است . مرزی بین رویا و کابوس که قبلا در فیلم های دل تورو بخصوص هزارتوی پَن به صورتی به شدت دراماتیک تصویر شده بود . فیلم از قصد جنبه ای کارتون وار از نظر داستانی به خود می گیرد . یک دختر نظافت چی لال که قدرت حرف زدن ندارد اما پدری مهربان و فرهیخته دارد ، در محل کارش با موجودی آبزی و بیگانه آشنا میشود . طی پیشروی داستان ، دختر مجذوب این حیوان – انسان میشود . کهن الگویی که ظاهر و باطن چیزها با هم یکی نیستند . دختر که لال است هیولا را درک میکند . تنها کسی است که در آن تاسیسات مخفی نظامی آن موجود را درک کرده است . دل تورو دوست دارد با هیولاها و روان شناسی افراد آسیب پذیر درگیر قصه هایش بازی بکند و آنها را در موقعیت های دشوار قرار بدهد . اما نتیجه قابل باور است زیرا قصه پریان میگوید نه یک ملودرام جدی یا بیوگرافی یا حتی یک فیلم ترسناک . شخصیت ها در لایه های مختلف در تلاش برای ایجاد ارتباط هستند . دختر لال با پدرش ، پدرش با شیرینی فروشی که گاهی به آنجا سر میزند ، مافوق دخترک لال در تاسیسات نظامی و دخترک ، دخترک و همکار سیاهپوست و مهربانش ، دانشمند روسی نفوذی در تشکیلات و حلقه های ارتباطی او و غیره . انسان ها نیاز دارند به فهمیده شدن . آنچه فراروی قضاوت ما قرار می گیرد ، درون و فهم انسان هاست . همانطور که نفوذی روسی به جای آنکه شخصیت منفی قصه باشد و یک کلیشه ، کمک میکند تا هیولا از تاسیسات مخفی فراری داده شود .
در فیلم انسان ها خوب ِ خوب و بد ِ بد ترسیم نشده اند . هر کدام از آنها محرک و دلیلی برای کار خود دارند . دلائل انسانها برای کارهایشان با یکدیگر هم تضاد منافع دارد و هم تطابق منافع . و همین رابطه اجتماعی را در این فیلم فانتزی گون قابل قبول کرده . فیلم ریتم کندی دارد اما درگیری های عاطفی شخصیت ها به آن ریتمی قابل درک و قابل همذات پنداری می بخشد . قرار است در یک قصه پریان در دوره معاصر خود غرق شویم همانطور که در ابتدای فیلم همه چیز زیر آب غرق شده . این سکانس بدون دلیل نبوده است .
ن. آزاد
آبان 1397

نمایش دیدگاه
eddie پروفایل 6 خرداد 1397
پاسخ به دیدگاه

دل تورو گفته که زمان فیلم رو برده به دهه شصت برای اینکه مخاطب به جای توجه به نامعقول بودن بعضی صحنه ها به شخصیت ها توجه کنه وهمینطور فیلم یه فیلمه فانتزی و رویا گونه اس به خاطر این دو دلیل میشه از ایراد های فیلم نامه چشم پوشی کرد ولی یه تناقضی بین قصه و حرف فیلم هست قصه فیلم یه قصه کلیشه ای که دیگه کسی از دیدنش چندان لذت نمیبره و این جور قصه ها بیشتر برای بچه ها دلنشینه از طرفی هم به خاطر صحنه های جنسی بچه ها نمیتونن ببینن… یه گریزی هم به سیاست میزنه که به نظرم گنده تر از دهن فیلمه ولی در کل به خاطر جلوه های بصری و موسیقیش ارزش دیدن رو داره

نمایش دیدگاه
Amiroliyaei پروفایل 30 فروردین 1397
پاسخ به دیدگاه

فیلم در سطح بسیار ساده، طراحی و اجرا شده است. در دکور و طراحی مکانها، از توانایی‌های موجود، استفاده نشده و درست مثل فیلمی مربوط به سی چهل سال پیش است. بازیها اکثرا در سطح ابتدایی، گریم شخصیت ماهی-انسان، بسیار تصنعی و به طور کلی خود فیلم، فاقد باورپذیری است.

نمایش دیدگاه
jack dawson پروفایل 29 فروردین 1397
پاسخ به دیدگاه

فیلم شروع عجیبی دارد.غافلگیرکننده.بریده هایی از زندگی یک زن لال.همان اول فیلم متوجه میشویم فیلم ان چیزی که ظاهرش نشان میدهد نیست و با فیلمی بزرگسالانه با ظاهری گول زننده طرفیم.همونجور که خود دل تورو هم گفته این فیلم درباره ی کابوس های دوران بزرگسالی منه بر خلاف فیلم های دیگرم که درباره ی کابوس های دوران کودکی ام بود.فیلم فضا سازی جذابی دارد ولی این باعث نمیشود بعضی از عناصر فیلم ما را اذیت نکند.مشکل اصلی از فیلمنامه می اید شخصیت ها پرداخت نمیشوند و ان تلاش کوچکی هم که برای پرداختشان صورت گرفته انقدر کلیشه ایست که فایده ای ندارد.ما شخصیت ها را باور نمیکنیم در نتیجه وارد دنیای انها نمیشویم و اینجاست که عناصر خاص داستانی فیلم را نمیتوانیم هضم کنیم.رابطه ی ماهی فیلم با شخصیت اصلی نا مملوس و هضم نشدنی است هر چند که فیلم تلاش دارد این رابطه را اسطوره شناسانه فلسفی و رویا گون جا بزند.بازی ها جملگی خوب است.ریچارد جنکیز بهترین انهاست سالی هاکینز بسیار برای این نقش تلاش کرده و این کاملا مشهود است.اکتیویا اسپنسر همان تیپ همیشگی اش است و مایکل شنون از شمایل مخصوص خودش یک پرتره ساخته.موسیقی الکساندر دسپلات جادویی و یکی از محرکه های فیلم است.اما نقطه ی قوت فیلم سبک بصری ان است این تصاویر زیبا به فیلم ظاهری شاعرانه داده است.اگر دل تورو در فیلمنامه خود به مانند فیلم های دیگرش به عناصر شخصی میپرداخت بجای این که از کلیشه های سینمایی استفاده بکند یا از کنایه های سیاسی روز دم بزند یقینا با شاهکاری همچون هزار توی پن طرف بودیم.

نمایش دیدگاه
sarajoon2017 پروفایل 25 فروردین 1397
پاسخ به دیدگاه

فیلم خوبی بود امتیاز 7 میدم
از لحاظ نقش اول زن فیلمبرداری تدوین وصداگذاری هم لایق جایزه اسکار بود

نمایش دیدگاه
¤¤¤ پروفایل 24 فروردین 1397
پاسخ به دیدگاه

ایراداتی داشت که اگه برطرف می‌شد، خروجی نهایی غنی‌تر می‌شد.
-چندتا حفره داشت فیلم‌نامه و ایجاد «چرا؟» می‌کرد که می‌تونست با اندکی خلاقیت برطرف بشه.
-شخصیت‌پردازی‌، اجرای بازیگر، گریم و ظاهر اون «موجود» خیلی می‌تونست بهتر و متفاوت‌تر باشه.
-فیلم صحنه اضافه به اون صورت که اشاره می‌کنن برخی، نداشت و تقریباً همه سکانس‌ها مفهوم و پیام خاصی داشت. کنایه‌هایی فرهنگی_سیاسی_اجتماعی که تکراری‌اند امّا با توجّه به وضعیت دنیای امروز، همچنان نیازه که بهشون پرداخته بشه. صحنه‌های جنـسی هم به‌نظر من در خدمت فیلم بود.
-ژنرال hoyt که اصلاً در شان مقامش نبود و کودکانه بود. بَدگای داستان خیلی باابهت‌تر و مخوف‌تر بود و البته متفاوت پرداخته شده بود.
-روایت کلّی داستان قابل قبول
-موسیقی گوش‌نواز و انتخاب‌ها مناسب
-اجرا بازیگرا هم خوبه
+رنگ‌بندی فیلم هم زیبا و چشم‌نواز

نمایش دیدگاه